31 Aralık 2013 Salı

Ve Ben Geldim...

Vee ben geldim.Çok zorlu yollardan geçtim de geldim.Hayatın hiç görmediğim,bilmediğim,merak ettiğim yollarından geçtim de geldim.
Son 1 aydır dediğim gibi;beyin ameliyatı olmak çok farklı hisler kattı bana.Hayata çok farklı bir gözle bakıyorum;29 yaşında 6 ameliyat olmuş biri  olarak.
Anlatacak öyle çok şeyim var ki.He zamankinden çok daha fazla.Ama bu sefer takatim yok.Geldiği gibi giden tüm hastalıklarımın yanında bu iş beni biraz zorladı.Bir süre de böyle olmaya devam edecek gibi görünüyor.
Ameliyata hazırlık ve hastane yatışı döneminde aileme ve bana destek olan tüm yakınlarımdan,dostlarımdan,canımdan öte can bellediğim insanlardan Allah razı olsun demeden geçemeyeceğim.Ben bu işi ne kadar şakaya vurup atlattıysam, çevremdeki herkes son derece ciddiye aldı.Bunu görmek beni çok mutlu etti.Ameliyata girerken;şimdiden geçmiş olsun diyen doktoruma,size de Allah kolaylık versin diyebilirken ben,.ben ameliyattayken tüm hayat enerjilerini bana gönderen,yaşanan olumsuzlukları bilmeden aileme ve bana destek olan insanlar oldu.
Korkularımı,endişelerimi elimden geldiği kadar anlatmamaya ve çok basit bir operasyona giriyormuş gibi hissederek girmeye çalıştım.Bunu kendim için yaptım.Eğer ben bu işi önemsemez isem,ameliyat daha başarılı olurdu.Ben hafife alır da girdiğim gibi çıkacağıma inanırsam her şey güzel olurdu.Aksi taktirde ardımdaki herkesi son bir kez göremeden gözlerimi bir daha hiç açmamak üzere kapayabilirdim o narkoz ile.
Ameliyata girerken makyaj yapamadım,oje süremedim.Riskler öyle büyüktü ki her bir noktamı dezenfekte ettim ben ve sonrasında doktorum.Ameliyata girerken halama hafifçe eğilip sakın merak etmeyin benim işim ters gidebilir,2 saat diyorlar ama 3-4 saati bulabilir.Korkmayın.!
Öyle de oldu.3 saat sonra çıkabilmişim odama.Yoğun bakım sürecimi odama taşıyan hizmetlerinden çok memnun olduğum bir doktorum vardı.Odamda tüm gün,ağrı makinasına bağlı kalarak her yarım saatte bir vücuduma ağrı kesici ilaç üflendi.Bir parmağımda nabız ölçer,kolumda otomatik tansiyon ölçme makinasının pompalı ucu.Diğer koluımda ağrı kesici bir serum ve izotonik serum bağlı idi.
Öyle bir ameliyattı ki bu ben odama geldiğimde ayılan insan,ertesi güne kadar kafam tam yerinde değildi.Nasıl bir narkoz verdilerse tüm günü uyuşuk geçirdim.Ertesi gün anladım ameliyatın sıkıntılı geçtiğini.boynum zorlanmadan dolayı morarmış,omuz ağrısı bağ ağrısından kat ve kat fazla ve karnımdaki ameliyat yeri.Ben neremden ameliyat oldum ki diyecek kadar önemli ve kapsamlı acılarım oldu.Olmakta kala.
İlk gün ziyaretçi alınıyordu.Ben hayal mayal görüyordum insanları.Aynı günün akşamı ateşlenince ben,yasaklandı.Doktorum enfeksiyon kapabilme ihtimalimin çok yüksek olduğunu,nasıl dikkat edersiniz bilmem ama en üst seviyede önlem alıyoruz biz siz de elinizden geleni yapın dediği bir döneme girdik.
Hastaneye gelen çiçekler odaya alınmadan evime gönderilirken,yoldan çevirdiğimiz ziyaretçiler,gelip de beni görmeden giden insanlar...Her birinin haberini almak öyle mutlu etti ki beni;çocuk misali.Sanki ilk ameliyatımdı bu ve ilk kez birilerinden ilgi görüyordum ben.
Çok garip bir his bu anlatılmaz.Anlatamıyorum.Düşünün ki,narkozdan ayılırken halama 3 şey sormuşum sürekli.Babam nerede demişim çok ez ve 2 erkek arkadaşımın ismini zikretmişim.Aradı_lar mı diye.Biri sadece bir kez aramış.Ona üzülmemem için sık sık diğer arkadaşımın adını andılar bana.Bak yine aradı seni sordu diye.O an kimin aradığının önemi de yoktu aslında.Birileri tarafından merak ediliyor olmaktı önemli olan.İşin ciddiye alınmış olduğunu görmekti,sevildiğimi,değer verildiğimi hissetmekti o kafa ile.
Ve ben bu ameliyat ile sadece sağlık bulmadım.Dostlarımı,arkadaşlarımı,akrabalarımı ve selamlaştığım herkesi tekrar tanıdım.Herkesin yerini tekrar tarttım.Evet ben hiç yapmadığım şeyi yaptım.Aranıp sorulmayı ilk defa önemsedim.İlk defa benim hiç ciddiye almıyormuş gibi göründüğüm durumun aslında hayat memat meselesi olduğunun anlaşılmasını istedim.
Sadece bir kaç kişi de yanıldım.Bazılarından o kadar ilgi beklemediğim için bazılarından ise fazla beklenti içinde olduğumdan sarsıldı hislerim.
...
Ertesi günü anlatıyordum değil mi? Ertesi gün tam bir acı...
Beyin ameliyatına giren ben,ameliyat esasında alerji kapmışım.Hem de ameliyatta kullanılan örtünün steril edilme esnasında üzerine serpilen ilaçtan.Sırtımın tamamı cılk yara içindeydi fark ettiğimizde.Doktorum çok korktu.Cildiye bölümü ile birlikte çok yoğun bir tedaviye başlanırken çektiğim acı tarifsiz.3 gün hiç uyumadım kaşıntıdan.3.günün ortasında kardeşimin sırtımı hafifçe sıvazlayarak ovalaması ile 15 dakika uyumuşum da herkes nasıl rahatlamıştı görmelisiniz. Allerjik durum olduğu babam ve doktorumun kafa kafaya vermesiyle netleşince herkes rahat bir nefes aldı.Hala o konudaki tedavi evden devam ediyor ama çok şükür yoğun sıkıntılı dönemi atlattım.
Şuan ben de olan uzun süre oturduğumda baş ağrısı,oturuş bozukluğuna bağlı karın ağrısı ve ameliyatta boynu zorladıkları için boyundaki şişlik ve omuzdaki çok ama çok yoğun sanki kırık gibi bir ağrı.elbette geçecek bunlarda.Ama biraz zorluyor bu sefer ne yalan söyleyeyim.Şuan bunları yazarken bile acım kat ve kat fazlalaşıyor.Ama hep dediğim gibi yazmazsam yaşayamıyorum ben.İyileşmem için yazmam lazım.
Tutuk boynumla,ağrıyan omzumla,zor mukayet olduğum kafam ile ancak bunları yazabiliyorum şuan. Aklıma gelenleri,ah keşke şunu da yazsaydım dediklerimi sonraki yazılarda kaleme dökmek niyetiyle,yen, yılda;başınızı ağrıtan tüm sebeplerden kurtulmanız dileğimle...
---------
Günlerdir telefon ve internet kullanmayan bu şahsın,kelimelerle dansındaki tökezlemeleri affola efenim.İç sesiyle konuşmayı bırakıp;yeniden kelime kurmaya alışacak inşallah...





10 yorum:

Loretta dedi ki...

Geçmiş olsun.

kahve telvesi dedi ki...

Ah canım benim , çok geçmiş olsun . Ağrılarını tahmin bile edemiyorum ama unutma ki zor kısmı geçti . Acil şifalar ve mutlu yıllar diliyorum ..

bir hayal kur dedi ki...

canıımmm zor bir süreçten geçtin ve atlattın çok şükür aramızdasın yine... daha çok yeni ameliyatın. dinlenmen gerek elbet.. yorma kendini yazı yazmak için.... inşallah diner hızla azalır ağrıların. çok geçmiş olsun:)

Handan dedi ki...

Çok sevindim sesini duyduğuma, yeni sağlıklı ve harika olsun :-)

Hamiyet Akan dedi ki...

Hey yaramaz cadı hoş geldin. Biliyorum duramıyorsun yazmadan ama beni kızdırma, doğru yatağa.. Valla gelir o bilgisayarını söker alırım elinden turp gibi olana dek de vermem bilesin. :)

deeptone dedi ki...

çok geçmiş olsun ya.
hadii bu son ameliyatın olsun.
olumlu iyimser olman da en büyük gücün senin ya.

Kelimelerle Dans dedi ki...

Loretta; teşekkürler...

bir hayal kur; duyduğun andan itibaren hep destek oldun.seninle bu süreç daha kolay inan...canımsın benim...

Handan; teşekkürlerrrr....yeni yıl sana da istediğin her şeyi getirsin inşallahh...

Hamiyet Akan;korkumdan günlerdir yazmıyordum ama daha iyiyim bak şimdi.bir kaç satır yazma zamanı geldi artık...:)

deeptone;evet en büyük gücüm...çok sağolasın iyi dileklerin için...

Kelimelerle Dans dedi ki...

kahve telvesi;çok sağol canım...güzel bir yıl olsun hepimiz için...

bücürükveben dedi ki...

ne kadar büyük ameliyat geçirmişsiniz, son yazınızdan sonra merak edip baktım, tam olarak ne hastalığı olduğunu anlamasam da çok büyük geçmiş olsun, yazarsanız sevinirim tüm yazıları okuyamadım, göz attıklarıma da rastlayamadım, dün akşamdan beri kafamın sağ tarafına şiş batıyor, yarım saat, on dakika arayla, hala öyle, rahmetli anneme de olurdu 'başıma şiş batıyor' derdi, bir yıl önce çok üzüldüğüm bir gün (bahçede baktığımız yavru kedilerden birine araba çarpmıştı gözümüzün önünde)yine aynı böyle on dakika, onbeş dakikada bir şiş batmıştı...dün akşam internette başa şiş batması gibi ağrı vs. yazıp taradım...kimi anevrizma filan demiş bu sefer korktum mu...bu ara yine üzüntüler geçirdim (durduk yere iftiraya uğrama üzüntüsü) halbuki ne üzülüyorsun iftira atan üzülsün değil mi? Ama işte etten, kemikteniz üzülüyoruz, geriliyoruz.

tekrar çok geçmiş olsun...
sevgiler

Kelimelerle Dans dedi ki...

bücürükveben; öncelikle çok geçmiş olsun.ben hidrosefali hastasıyım. 2 yıl kadar önce bahsettiğim üzre şant takıldı beynime. internette küçük bir araştırma yaparsanız detaylarına ulaşabilirsiniz. Ama netten bakıp kendinize hastalık belirlemek yerine bir an önce bir beyin cerrahına görünmenizi tavsiye ederim. Önemli bir şey yaşıyorsanız da ilerlemeden önüne geçmek mümkün olacaktır böylece.tekrar geçmiş olsun.

Yorum Gönder