Subscribe to RSS feed

20 Mayıs 2019 Pazartesi

Yeni Başlangıçlar

Kendime zaman ayırmaya öyle ihtiyacım vardı ki.
Malumunuz bir çoğunuz nasıl yorulduğumu biliyorsunuz.

Hayat öyle bir yoğuruyor ki beni. Canımı çıkarıyor,sonra tekrar ruhuma can üfleniyor. Elimdeki eenrjiyi tüketmek üzereyken bir yeni güzellikle karşılanıyorum. Ardından binbir olumsuz mesele ile savaş veriyorum.
Ciddi zorlanıyor,tepetaklak olurken bir den dikiliyorum.

--------
İşimdeki negatif düzen değişiklikten dolayı çok sıkıntılı bir kaç gün geçirirken,önüme bir fırsat çıktı.
Daha doğrusu evrenin kocaman bir hediyesi...

Çok almak istediğim reiki kursu yaşam koçum tarafından hediye edildi.O 3 şanslı kişiden biri olarak tam gün süren eğitimin içinde yarım saatlik bir bilgilendirme kursuna dahil edildim. Çok yakın bir arkadaşım da o şanslı üç kişiden biri oldu:)
Birlikte yarım saat diye gittiğimiz eğitimden diğer kursiyerlerle birlikte çıktık:)))
Sadece ilk 1 buçuk saatteki bilgilendirmeleri almamış olduk.
Üzerimde reiki yapılması,bilgilendirmeler,aylar sonra yaşam koçumu görmek,onun enerji alanına girmek...Arkadaşımla buluşmak ve yeni insanlar tanımak...Nasıl iyi geldi anlatamam.
Ve o gece gördüğüm rüya.
Sabah Feyza Hanım' anlattığımda hemen gel dedi. İlk reiki kursuna dahil olmalısın. Sakın kaçırma ve parayı düşünme. Uygun olduğunda verirsin,acele etme.
Tamam dedim. Allah kısmet ederse 16 haziranda reiki 1 eğitimimi alacağım. Çok heyecanlıyım,çok...
Kendim için bir şey yapacak olmak ve en çok istediklerimden birine sahip olacak olmak,şa ha ne...
Bolluk ve bereket kursumda da son haftaya girdik. bu cuma bitiyor. Orada d açok güzel şeyler oldu.
İyi ki iyi gözü kapalı katılmışım.
İş konusundaki meseleyi de çözebilirsek ve gelirim en azından eski haline dönerse benden mutlusu yok yani.
Zira, zihnim biraz bulanık,kalbim yorgun,endişeli.
Su akar yolunu bulur değil mi? 
İnanayım mı? :)
 İyi haftalar olsun hepimizeee...

27 Nisan 2019 Cumartesi

Güzel Haberlerleee

İlk kez bir şeye atılıyorsam,yeni ilaç bile kullanıyorsam araştırmadan,prospektüsünü okumadan,o konu hakkında detaya sahip olmadan özümsemem,kullanmam ya da yapmam gereken her ne ise yapmam.

----

Yaşam Koçum Feyza Hanım bir paylaşım yaptı bundan 10 gün önce.
"Gerçek Bolluk ve Bereket" üzerine bir WorkShop ilanıydı.
Kendisinin aracılığı ile giden 3 kişiye ücretsizdi.6 hafta sürecekti ve haftada bir gün internet üzerinden eğitim olacaktı.
Telefonuma gelen bu paylaşıma hemen dönüp biraz detay alabilir miyim dedim?
Katılmak istiyorsan acele et çünkü ilk üç kişiye hediye edilecek ve sadece 1 kişi kaldı dedi.
Hemen dedim...3. benim...kaydımı alabilirsiniz.
Aslına bakarsanız zaman sıkıntım var. İş saatini bölüp başka bir şeye organize olmam mümkün değil şu dönemde. Ama atıldım işte.
Ve ardından detaylar geldi. Cuma akşamları saat 21 de başlayıp 2 saat civarı sürüyor.
Günü,saati,şekli tamam.Tam bana göre ama içeriği hakkında fikrim yok.
Bir heyecan sardı beni.Sanki çok istediğim bir çalışmaya dahil edilmişim gibi.
Hiç araştırmadan günün,saatin gelmesini bekledim ve ekran karşısında yerimi aldım.
Umduğumdan çok daha kapsamlı,çok daha güzel,çok daha karmaşık ve bir o kadar aydınlatıcı bir çalışma.
Çookkk sevdim. Güzel farkındalıklar edindim.Rutin sıkıntılı dünyamdan çıkmak için sebeplere ihtiyacım vardı.Öyle iyi geldi ki anlatamam. 2 ders bitti bile. 4 ders sonra sanırım sertifikada verilecekmiş.Ev ödevlerimiz bile var.Hem de ekip arkadaşlarımızla eşleşmeli olarak yapıyoruz.
Hocaların hocası harika donanıma sahip iki insan bize rehberlik ediyor.Veee tadından yenmeyen bir workshop ortaya çıkıyor.
Programa meditasyonla başlanıyor olması da benim için bal kaymak oluyor tabi. İyi ki diyorum.İyi ki hemmmen katılmış,bu fırsatı kaçırmamış,kendime bu şansı vermişim.Sonuç olarak doğru insana güvenmenin çok güzel sonuçlaırnı topluyorum şu sıra.

Çok iyi geldi bana.Çok iyi geliyor farkındalık kazandıkça...
Dilerim siz de kendinize iyi gelen şeylerle meşgul olabilecek fırsatlar oluşturursunuz kendinize.
Bu arada liflerimde yaptığım kampanya da işe yaradı. 
Tek seferde 100 tllik alış veriş yapana istediği bir lif hediye kampanyamdan ilk paketi sattım.
Hafta içi kargoya vereceğim.
Ve bu anlamda kendimi çok geliştirdim. Çok iyi modeller hazırlıyor daha da iyi si için ders gibi üzerinde çalışıyorum.Görmek isterseniz, kendinize-yakınlarınıza hediye etmek isterseniz,çeyiz hazırlığındaysanız ya da çocuklar için sevimli lifler isterseniz bana yazabilirsiniz. Veyahut mail adresi verirseniz size hemmen dönebilir,modeller hakkında bilgi verebilirim.




18 Nisan 2019 Perşembe

Tebessüm Ettiren Rüya

Son derece sade,simsiyah,diz altında biten,düz,yanlarda kısacık püskülleri olan kolsuz bir elbise.
üzerine siyah ama kolları rengarenk çiçekli desenli bir ceket...

nasıl güzeldi...Seni görmek,beni düşündüğünü bilmek,senin için aldım deyip giyerken beni izlemen...

Ne kadar özlediysem artık... Kabus dolu günlerimin içinde rüyamda dahi olsa mutlu edişinle,tebessümle uyandım güne.
Hiç uyanmak istemedim oysa...Hayırlısı...

16 Nisan 2019 Salı

Sıradan Bir Gün

Dün akşam 17 de evden çıktık. Halam-babam,ben. İşimin son yarım saatini telefondan yapmaya devam ettim.Marmara ünis hastanesi acile gittik.Halamın kanı bitmişti ve benim işimin bitmesini bekledi.
İşlemlere başladık. Hızlıca halletik diye sevinirken saat 20:00 da acildeki yatağına yatırabildim. Kuzenim/Abim ben geliyorum konum atar mısın deyince kan alma öncesinde yemesi için halama bir kaç parça tuzlu bir şeyler getirmesini,burada poğaça,açma hiç bir şeyin kalmadığını söyledim.21 e doğru abim geldi,getirdi.Halam yemeye başladı.Acele de etti çünkü her an kanları takılabilirdi,geç bile kalmıştı.
Amma öyle olmadı. İlk paket kanımız 22 de geldi. 23:30 gibi ilk paket bitti.Ama diğer gelmek bilmedi. Tüm acil doktorları,hemşireleri,ilgilendi. Çok ilgilendi. ama kan bankası inlettikçe inletti hepimizi. En son o sakin adam,kimseden bir şey istemeyen babam,asistan doktorla kavga etti.Gece 01:15 de ikinci paketimiz de takıldı. Bu esnada gelmeyecekse taburcu olalım,bir paketle de idare ederiz napalım diyoruz ama taburcu da etmiyorlar,kan da getirmiyorlar.
Tüm acil ful dolu olup koridorlara sedyeler eklendi.Bildiğiniz afet anıydı sanki.Daha önceleri böyle olmuyordu.
Doktorlar geçecek yer bulamıyorlardı o derece.
Bu halde ikinci paketin de bitmesi 03 ü buldu. Eve gelişimiz 03:30-yatışımız 04 idi. Sabah 09:00 da işe başladım.Kolay olmadı tabii.Ama kimin umrunda.O iyi olsun,onlar iyi olsun da.Gerisi lafı güzaf.
Dinleniriz bir şekilde. Nitekim cuma  ve cumartesi hastanelerde olacağız yine.
Bu arada annemin gözü epey açıldı.Görmesi netleşmeye başladı ama kan değerlerinde bir kaç maddede sorun olduğundan yatıp dinlenme ihtiyacı oluyor. O da geçecek evelAllah.
Bunların hepsi bitecek.Bitecek de ben bitmem inşallah o süreçte :)
Neyse işte bugünde böyle. O pek sevmediğim,bağımlısı olmadığım ara sıra tükettiğim kahveyle duruyorum dün geceden bugüne.Tüm ihtiyacı olanlara şifa,onların yanında gezinmek durumunda kalanlara da kuvvet diliyorum en içten duamla. Aklınıza gelirsem siz de bana kuvvet dileyin olur mu? :)Keza ara ara kendimi gözyaşlarına hakim olamamış halde buluyorum.Neyse ki kimse görmeden toparlıyorum.


15 Nisan 2019 Pazartesi

İç Dökmeye Geldim

Hadi biraz yazayım
...

annem bir kaç gündür soğuk algınlığından yatıyordu.Biz de onu rahatsız etmeyelim diye diğer odada oturuyorduk.Ara sıra yanına gidip geliyordum. O gün uzun saatler gitmedim.Dinlensin,uyusun,toparlansın istedim.
Gece yanına gittim baktım bir tuhaflık var. Şeker tansiyon aletlerimi alıp geldim.Şeker yüksek...Tansiyon... 12-23 . Tansiyon ve şeker ilaçlarını bırakalı aylar olmuştu. İyiyim ben deyip içmiyordu. Hemen içti.Limonlu sular,sıvılar,daha neler neler yaptım.
Şekeri aşırı değildi onu düşürmek te kolaydı da tansiyon beni ürküttü.
1 saat kadar uğraştıktan sonra baktım ki düşmek şöyle dursun çıkmaya devam ediyor ve gözlerim görmüyor diyo,üzerimi nasıl giyindiğimi bilmeden hastaneye gittik.
Sabah 03.30 a kadar  serumlar,ilaçlar,dil altı vs vs haa bu arada hastaneye gittiğimizde büyük tansiyon 25 idi !
Büyük tansiyon 18 e düşünce eve gönderdiler.Gözler hala açılmamıştı,tansiyon yavaş yavaş düşecek,dinlen dediler.
Ertesi akşam aynı şikayetlerle tekrar gittik. O süreçte görmüyor,görmediği içn moraller yerlerde sürünüyor. Dolayısı ile tansiyon daha da çok çıkıyordu.
Cumartesi gecesi 16 ya 21 tansiyonla yine acildeydik.Bu sefer iki dil altı,2 serum ve ilaçlarla gece 01:30 a kadar kaldık. her 15-20 dk da bir ölçümler yapıldı. Göz hala görmüyor.
Büyük oranda tansiyon düştü ve eve gönderildik.Ertesi sabah göze randevu almıştım zaten kalıcı bir hasar mı oluştu diye bakınacaktık. Mutlaka sabah dahiliyeye de gelmemizi söyledi,acil doktoru.
Sabah erkenden gözümüzü yine hastanede açtık.
Tahsiller,tetkikler vs vs vs Tansiyon ilacı değişti,rapor çıkarıldı.Gözde kalıcı hasar olmadığını,tansiyon düştükçe görmenin düzeleceğini,sadece göz damarlarının büzüştüğünü ama açılacağın öğrendik.
Cumartesi akşam üstü eve geldik.
2 ayrı göz damlası günde 4 kez,tansiyon ve şeker takibi günün farklı saatlerinde,çizelgeye uygun şekilde ölçüyorum.Gıdası,sinir stres yapmaması,gelen giden olur diye evin temizliği,ev halkının yemesi,içmesi ile ilgileniyorum. Biraz da olsa gözü açılmaya başladı. Tansiyon hala yüksek olsa da acillik durum kadar değil çok şükür.
Dün gece halamın çok halsiz olduğunu fark ettim. Bugün benim mesaimin bitmesini bekliyor. Onu da marmaraya götürüp kan aldıracağım acilde. Cuma günü rutin doktor kontrolü var.Annem rahatsız olduğu için ben götüreceğim. cumartesi günü de annemin kontrolü var yine yanında gideceğim.
Tabiki bu süreçte babam da hep benimle birlikte. Tekerlekli sandalyeyi o yürütüyor. Ben rapor,ilaç vs prosedürler için koşturuyorum. 
Şimdi çalışıyorum işte. Bir kaç saat sonra halam için hazırlanacağım.Annemin ilaçlarını organize edip akşam işten gelecek kardeşime emanet edeceğim.
Bu süreçte ciddi yoruldum.Uykusuzluk ve stres bir araya gelince koordinasyonum bozuldu.Neyi nasıl yapacağım durup düşünüyorum bazen. Göz altlarım çöktü,bacaklarım sızlıyor vs vs. Amma bunların hiç biri önemli değil. Onlar iyi olsunlar ben beni hallederim,evimi de çekip çevirir onlara da yetişirim.
Kalabalık aile olmak ama bir o kadar da yalnız bırakılmak...Sadece içerlediğim bu. O da geçer. Şimdi sadece annem ve halamın sağlığına odaklanmalıyım. Bir başka şeyi düşünecek zaman değil.
Sağlığınıza iyi bakın. Kendiniz için değil,aileniz ve sevdikleriniz için. Gerçekten sizi sevenlerin ne kadar zorlanabileceklerini düşünerek,kendinize iyi bakın. Siz sevdiklerinize lazımsınız,bunu heppp hatırlayın.


10 Nisan 2019 Çarşamba

Şükürlerden Taç Yaptım,Ruhuma Taktım

Dün gelen mailden sonra ne olduğumu şaşırdım.  İstenen şeyi yapmam pek mümkün değildi bu sebeple strese girdim. Zaman geçtikçe sinirlerim iyice bozuldu ve gerginlik hat safhaya geldi. Duş alıp negatif enerjiyi üzerimden atayım dedim,olmadı.Erkenden yattım ama bir saat bile uyumadım.
Sabah erkenden uyanıp iş arkadaşım,canım Jülideyi aradım. Birlikte dertlendik.Neyi nasıl ifade edeceğimi bir kez de onunla konuştuk. Ardından ofiste yetkili arkadaşımı aradım.
Mailine saygı duyuyorum bir şeyleri düzenlemeye çalışıyorsunuz ama bu konu beni kapsamasın lütfen dedim.
Bunu derken altındaki sebepleri de kısa ve uygun şekilde anlattım.
Sessiz kaldı,sinirlenmemek için ne kadar kendimi sıktım anlatamam. Patronuma iletmem lazım dedi.
İlet lütfen,aynen bu dediklerimi söyle. Ben zaten kendisini aramadım,sen aracısın diye önce seninle konuşmak istedim,lütfen sen bunları acilen ilet dedim.
Ve gergin bekleyişim tavan yaptı.
Annem bir yandan bekle kızım,sabırlı ol,belki istediğin sonuca varırsın derken ben hayır anne sonuç belli istediklerini yapmam gerekecek,canımı çıkarmaya niyetliler,bu yazı bana zehir edecekler dedim.
Allah'ım affet...Senin mucizelerinden kısa süre de olsa ümidimi kestim.Herşey belli sandım,senin yaşatacağın güzelliklerden habersizdim. Sen bitti demeden bitmiyormuş meğer,bildim.
Kahvaltı etmedim sadece çay ve bi rlokma ekmekle işimin başındayken bir whatsap mesajı geldi.
Tamam kelimelerle dans hanım,siz şuanki çalışma şeklinizle devam edebilirsiniz.Yeni sistemdeki değişiklikler sizi kapsamayacak.
Allah'ım sanki on kg zayıfladım.Sanki en büyük dertlerden sıyrıldım Huzur doldum,hafifledim,ferahladım.

Şükür Allahım... İşten çıkmaya niyetlenip,elimin kolumun bağlandığı şu dönemde şükür verdiğin güzelliklere. Çok şükür... Bin şükür...

9 Nisan 2019 Salı

Merhaba Dünya Ben Kelimelerle Dans

Ne çok şey oldu bitti de yazmak istemedim. Evet aslında tam olarak isteksizlik bendeki.Yoksa anlatacak çok fazla şey var.

Ne bileyim susmak iyi geliyor bu ara. Kol kırılır,yen içinde kalır düsturuyla susup iyi şeyleri bile dillendiremeden  sindirdiğim bir dönemdeyim.

Günlerce günaydın mesajlarıyla uyandırıldım zerre mutlu olmadım,kalbimde kelebekler uçuşmadı.Oysaki ne çok ihtiyacım vardı. Bir güzel söz,bir güzel tavır,bir yanındayım söylemi...
Olmayınca olmuyor işte.Zorlasan da çok çabalasan da olmuyor. 
Ammannn hayat ne halin varsa gör.Ben zaten içimde koskoca bir dünya kurmuşum,orada öyle de mutluyum,öyle de kendime yeter haldeyim ki. Üzemiyorsun beni.
İçimi kanatıyorsun,çok ama çok hırpalıyorsun amma yalnız,üzgün,karamsar hale büründürmüyorsun.Dünyayı başıma yıkmıyorsun.
Ben kendi içimde mutlu olmaya başladığım günden beridir ki,tüm dünyayı tek başıma mutlu etmeyi bilmişim, sen tüm herkesi toplayıp beni mutsuz edemezsin.

-------------------------


8 Mart 2019 Cuma

Benden Haberleeerrrr


Ben buralardayım,peki ya siz?
Hemen her gün uğrayıp göz atıyorum ama yazmayı,kalbimi açmayı,zihnimi tarihe not düşmeyi istemiyorum. Ya da kendime engel oluyorum da diyebiliriz.

"Olabildiğince" kısaca özet geçeyim madem geldim,madem başladım yazmaya.

Bir ayağımız halamın hastalığı sebebiyle hastanede.Annem,babam,ben...Haftada 2-3 kez kan alan halam için dönüşümlü gitmeye çalışıyoruz.Geçenlerde acillik olup kanı 3 e düşünce... hep birlikte gittik. Akşam 8 sabah 7 arası hastanedeydik.
Oldukça zor bir zaman dilimiydi. Hastanelerde ömrü geçen ben,ömrümden ömür gitti. Neyse detaya girmeyeyim,can sıkmayayım.
Ertesi gün olanları duyanlar ardı ardına ziyaretine geldiler. Bayramlar haricinde ki o da çok eskidendi bu kadar üst üste misafir ağırlamamıştım.
Uykusuz ve koşturmalı günden sonra yine bir ayağımız hastanede ama insanlar sadece kriz anlarını bildiklerinden şuan içleri rahat:) Gel gördü ki bizim yüreğimiz ağzımızda,gözümüz halamda.

-----
Temmuz ayında aldığım evin borçları sebebiyle gayette umduğum gibi,oldukça sıkışık günler,haftalar,aylar geçirdim. Her zorlandığımda amacımı hatırlatıp,kocaman gülümseyip devam ettim. Dilimde ve kalbimde tek dua ile; Allah'ım beni ailem dahil kimseye muhtaç etme.
Etmedi...Etmez inşallah.Bu arada yaklaşık 20 yıllık bina. Ama ne var ki tüm tadilatlık işler benim evi aldığım aydan bir sonraki ay başladı. Çünkü benim evin eski sahibinden bir lira alamayacaklarını bildiklerinden kalkışmamışlar büyük işlere. Beni kaçırmadan da boya,badana,çatı,mantoloma ne varsa yapıyorlar. Bana da ek iş yapmak düştü tabi:) son bölümde değindim buna:)
Ama tam da bu dönemde ve bilirsiniz ki kış dönemi neredeyse yatarak geçer bende. Dönemsel iş yapıyoruz çünkü. İşte tam da bu dönemde işverenimle bir kriz yaşadık.Hallolabileceğini düşündüm ama olmadı. Çok sıkıntılı zamanlar geçirdim. Doğru iletişimle hallederiz sandım.Ama sandığım kadar insaflı insanlarla karşılaşmadım.
Ve ne yazık ki hala kabul etmediğim düzende,pekala çalışıyorum,Çalışmalıyım.Mecburum.
Bunların dışında ne var diye düşünüyorum. Bir kaç şey daha var ama bahsetmek istemiyorum.
Tüm kafamın içindekileri boşaltabilmek için neredeyse uykudan arta kalan tüm zamanda çalışıyorum,üretiyorum.İşim biter bitmez bazen yoğun değilse aralarda da lif örüyorum. Her gün ya da 2 günde bir bir model çıkarmaya çalışıyorum. Ve tabi ki bunları satarak kendime katkıda bulunuyorum. Sağolsun bir kaç arkadaşım bu konuda epey destek verdiler.Şu sıra durum stabil,örnek çok müşteri yok :)
Hafta sonu yeni ipler almaya gideceğim,dilerim ikinci poşete istiflemeye başlamadan önce birazını satabilirim.
İtiraf etmeliyim ki ben de hızlı örüyor,çok üretiyorum.Satılandan fazlasını yaparsan böyle birikir tabi:) orneklerden bazilari asagida 













Her şey bir yana da  ruh sağlığım için,renklerle terapi muazzam oldu. Şimdilik bu kadar...Umarım sayfama göz ucuyla bile olsa bakan herkes içine huzur çekip geri döner. Zira maksadım hastalıkları anlatıp sizi karartmak değil,her şeyin düze çıkabildiği şu günlerde bir nefeslik uğradığım sayfamda keyifli olduğunuzu,huzura koştuğunuzu bilmek...Çünkü her şey ama her şey geçiyor. İç huzur baki...












29 Ocak 2019 Salı

O Zaman Dansss

Zaman ne çabuk geçiyor deyip bir yutkunuyorum şuan.
Bir yutkunma süresince aklımdan geçenleri takip dahi edemiyorum ama bizzat yaşadım.İçimi kanatan,çok yoran,aşırı mutlu eden,ayaklarımı yerden kesen,bu da geçmez dediğim her şeyi yaşadım.
Hepimiz yaşadık tabi.Yaşayacağız da...Ömrümüz oldukça sınavlara tabiiyiz. İnansak da inanmasak da gidişat böyle.
Neyse...Çok içim sıkılıyordu dünden beri.Gece 03 de kalktığımda da içim daralmıştı baya,tekrar uyurken de sıkıntıyla uyudum.Sabah kalktığımda da. Hayr olsun...İnşallah bir yerlerde sevdiğim birilerinin canı yanmıyor, zorluklarla imtihan olunmuyordur.
Bana dönecek olursak...Dönmeyelim...Kış uykusundan uyanmak istemiyor ama sert vuruşlarla hayata döndürülüyorum. Eee yaşamayı çok seviyorum tabi.Sevilen her şeyin vefasız olduğunu da biliyorum. Bir dee bahar da gelecek yaz da ve tekrar kara kışlar da...Bunu da biliyorum.Ahh ben ne çok biliyorum :)
O zamann dansss :)




26 Ocak 2019 Cumartesi

Son Günlerde

Çok da anlatılacak bir şey yok aslında.
Keyifsizim bir süredir. Bu hafta uykusuzum da.
Halam için kan arayışlarımız sıklaştı. Hafta geçmiyor yeniden bağışçı arıyoruz ki kan alabilelim.
3 gün önce yine stresli saatler yaşadık. Öyle ki saatler sonra odadan çıktığımda gözümün biri kan içinde,yüzüm kıpkırmızıydı.
Herkes halamı bırakıp bana üzülmeye başladı.
Ben ki kendime verdiğim sözü tutarım her zaman.Yapmam dediğimi yapmam,aramam dediğimi aramam.
Çok sevdiğim birine kırgındım. Kalbim öyle kırıktı ki,çok özlememe rağmen nasılsın bile demiyordum,diyemiyordum.İçimden gelmiyordu.Ama ne zaman dara düşsem,çıkmaza girsem aklıma ilk o geldiğinden aldım teli elime. Alacağım tepkiyi umursamadan,yardımına ihtiyacım var diye bir mesaj gönderdim. Kan bulamıyorum,desteğin lazım yanımda ol,bir şeyler yapalım nolur mealinde bir mesajdı. Ben her ne yazarsam yazayım ne demek istediğimi ve hangi duygu içerisinde olduğumu çok çok iyi bildiğinden şüphem yok.Elinden geleni yaptı sağolsun  ama bulamadık.
Bir ünite A pozitif kanı bulamadık.
Sabah 9 da kan almamız için şart olan kanı bulamadık. Sabah 04 sularında uykudan uyandım ve internette dolaşmaya başladım. Zaten henüz yatmıştım.
Önce maerikadaki arkadaşıma mail attım.
"Oğuz hani seninle yıllar önce yönettiğimiz bir kan bağış sayfan vardı,neydi adresi,hal aktif mi.Bana kan lazım ve bulamıyorum nasıl bir yol izlesem,yardımcı olur musun?"
Ondan cevap gelene kadar kanbankası.com adresini keşfettim ama nasıl çalıştığına dair fikrim yoktu. Önüme çıkan formu doldurdum ve yattım. Meğer gecenin 4 ünde Pendikte A pozitf kan bağışı yapabilecek gönüllülere  sms gitmiş. Sabah 10 gibi bir kişi aradı.Ama o sırada halletmiştik zaten gerek kalmadı.
Böyle stresli bir akşam ve gece geçirince ertesi gün de pert oldum tabi.
Ne yaptınız diye soran,bulabildiniz mi diye arayan bir çok insana cevap vererek geçirdim günü de iş bitişini zor bekledim. Hemenn kendimi yatağa attım. Biraz uyuyup uyandım ama şekerim yükselmişti.akşam 22 gibi tekrar yattım. O esnada Oğuz aramış.Uykumun arasında duydum gibi ama uyanamamışım. Merak etmiş. Bu kız bu saatte uyumuş olamaz ne durumda acaba demiş. Gece 04 sularında tekrar aradı. Merak ettiğini fark ederek bu sefer açtım. 
Yaklaşık yarım saat konuştuktan sonra,biliyor musun dedim saat şuan 04:30 civarında.Ve ben uykudan uyandım,ne konuştuğumu da pek bilmiyor olabilirim.Yok dedi çok mantıklı konuşuyorsun,iyi ki aramışım seni,ufkumu açtın. Çok doğru şeyler söyledin.
Gülümsedim,görmedi.
Ahh dedim...Esas sen iyi ki aradın,gecemi de gündüzümü de gelecek günlerimi de aydınlattın.
Kan bağışı hakkında öyle güzel şeyler söyledin, öyle akıllı yönlendirmeler yaptın ki ben bunu bir uyuyup uyanınca not alıp gerektiğinde kullanacağım. 
İnsan tek başına akıl edemiyor her şeyi. Herkes de doğru akıllar veremiyor ama sen hep bana ışık oluyorsun. Akıl hocamsın,biliyorsun.
Sana ne sorsam boş çevirmiyor, faydalı bilgilerle zihnimi dolduruyorsun.İyi ki varsın be arkadaşım. İyi ki...İyi ki...
Burnumun dibindeki insanlar mesajımı görüp cevap vermezken,sen her defasında Amerika'dan yetişiyorsun.
Bu konuda çok şanslıyım. Çok insan var hangi konuda yardım istesem koşup gelebilecek,asla yalnız değilim. Kimseye haksızlık etmek istemem.Hepsinin hakkı üzerimde olur da ödeyemem.
O zaman şöyle toparlayayım; aramızda mesafe varmış gibi görünen insanların,ihtiyacımız olduğunda yanımızda bitivermesi,lazımsam hemen gelirim hiç dert etme demesi veyahut gelemem ama şöyle yaparsan bu sorunu daha rahat çözebilirsin demesi paha biçilemez.
Yaşadığınız kalp kırıklıklarını,anlaşmazlıkları,yol mesafelerini ya da istemeden de olsa açılan kalpler arası mesafeleri bir kenara bırakıp,olması gereken zamanda kalben yanınızda olabilenlerin kıymetini bilin. Ben biliyorum. Ne kadar farkettiriyorum bilmem ama çok iyi biliyorum.Her zaman varlıklarına duacıyım. İyi ki benimler. İyi ki yaşam enerjimin içindeler...

Bu günler geçecek mi bilmem ama Bu kalp yorgunlukları bitsin nolur. Zor oluyor. Zorlanıyorum.yorgunum.