1 Haziran 2014 Pazar

Aptallaşan Benlik...

Uzun zaman olmuş sayfama uğramayalı. Daisy'in sayfama bıraktığı yorumla uyandım uykudan.Öyle uzun uyumuşum ki acıkmışım yazmaya.Nasılım bilmiyorum şu ara.İnanın neler yaşadığımın tahlilini ben bile yapamazken anlatmak zor,çok zor.Hiç açmasak bu konuları ve kaldığımız yerden devam etsek olur mu?
Vücut reaksiyon gösteriyor,ağır geliyor çünkü.Ama psikoloji sağlam.Ona kolay kolay bir şey olmaz.
Biri bitmeden diğerinin başladığı sıkıntılı dönemden anlatacaklarım çok olmasına rağmen ancak bu kadar bahsedebiliyorum haliyet_i ruhiyemden. Açılırsam susamayacağımdan korkuyor,konuşmanın fikirlerime zarar vereceğini düşünüyorum.Sakin olmalı...Sessiz olmalı...Bunun adı "aptal"lık da olsa huzura giden yolun anahtarı bu çizgide bekliyor olmalı.İnancımız değil midir bizi her zorluktan ışığa vardıran? "Ya sabır...    Bu da geçer ya hu" telkinleri ile geçiyor zaman.Aydınlığa az kaldı.Huzur...Kalbe en yakın yerde nöbette.Kabusları birer birer def ediyor.



8 yorum:

Persephone dedi ki...

aptallık demeyelim lütfen kendimizi nasıl iyi hissediyor isek doğru olan o dur...kendimizi kandırmak veya var olan gerçeklerin dışına çıkarmak değil ama nasıl iyi hissediyorsak onu yapmak her zaman doğru yoldur;)sen yeter ki kendine inan gerisi güzel olur...sevgiler...

Handan dedi ki...

Derin bir nefes alıyoruz...Geçti geçti...

İyi geceler:-)

Furkan YETEK dedi ki...

Huzura doğru devamlı gideriz hayırlısıyla...Selam ve Dua ile...

Kelimelerle Dans dedi ki...

persephone;aptallığı ben demiyorum canım.öyle yorumlanabilir anlamında.severim o kalıbı.aptal görünmek,aptal olmak değldir herzaman;)

Handan abla;nefes alıyoruz da bazen veremiyoruz be handan abla...

Furkan YETEK; inşallah...

Handan dedi ki...

Bilmez miyim...

Kelimelerle Dans dedi ki...

handan abla;bilmesek keşke:)

DAİSY Lin dedi ki...

Herkes bi sınavdan geçiyor şu hayatta. Sen bu zor sınavını güçlü karakterinle ve hayata bağlılığınla verdin bile. Herşey geçecek. Senin yaşadıklarını ve dirayetini okudukça sana hayran oldum. Sen bloguna hayatı yazıyorsun. Ve çok içten , çok duru yazıyorsun. Yazmayı bırakma. Bırakma ki hayatı bir de senden öğrenelim.

Kelimelerle Dans dedi ki...

daisy;öyle duygulandım ki bu yorumu okuduğumda.bana hissettirdiklerini ifade edemiyorum şuan.çok ama çok teşekkür ederim daisycim.hayatı öğretmek haddime değil ama çok sayıd ainsana oranla farklı bir pencere keşfettiğim ve huzura,sağlığa,giden yolu oradan izlediğim,takip ettiğim,yol aldığım doğrudur.Birilerine bir nebze olsun umut olabilirsem,yaşadığım sıkıntıların mükafatını o zaman almış olacağım işte...

Yorum Gönder