2 gun kaldi. O istemedigimiz firmanin toplantisina gitmek icin heyecanliyiz. Nasil mi oluyor? Binbir zorlukla getirdigim firma geri cekildi. Sebep olarak da bu firmanin tehditlerini gosterdi ve daha kendilerince hakli bircok sebep. En basta da bizi madur edebilme ihtimalleri. Degil biz, kim gelse olmaz. O firma sizin kaderiniz olmus ne yazik ki dediler. Ve oyle haklilar ki... Yapilan usulsuzlukleri anlatamadan, basimiza ordukleri coraplara dolanmis durumdayiz. Cikis aradikca battigimiz bir surec. Bilgisiz kalmaya cok sinirlenirken, diger yandan bilgi kirliligi yasiyor olmak... O oyle degil boyle diye anlatmaya calismaktan cok yoruldum. Saat 01.13. Diger firma icin araci olan arkadasla telefonu daha yeni kapattim. Olacak toplanti icin konusulmasi gerekenlerin uzerinden gectik. Boyle olursa soyle deriz diye diye beynimizi yaktik. Kimseye guvenimin kalmadigi su gunlerde, iyi ki hala iyi insanlar var diyorum. O olmasa mesela... Benim icin o toplantiya gelecek olup, o sorulari hazirlamasa mesela.
Ben gercekten asiri yoruldum. Daha bugun... 10 gun once geri cekilen firmadan gelen mesaji anlayamamis bir insan toplulugu vardi karsimda. Sen boyle diyorsun ama bizim haberimiz yok dediler. Sonra ellerindeki mesaji gosterdiler. O mesajin benim dedigim seyle ayni oldugunu anlatmak traji komikti. Aydinlanma yasadilar. Kaldi bir gun. Hala kafalar net degil. Olacak gibi de degil. Insanlar kentsel donusum surecinde, evini kime verecekler, kac m2 olacak, hangi malzemeler kullanilacak. Kira yardimi ne kadar olacak da o parayla nasil kiraya cikacaklar, nereden ev bulacaklar gibi seyler dusunurler degil mi? Biz daha buralara gelemedik ey ahali :))
Site ikiye bolundu. Iki farkli fikir ve iki ayri grup. Iki ayri akilli adamlar toplulugu. Bugun iclerinden biri demis ki, "bunca erkegiz. Kosturup duruyoruz. O toplanti senin, bu gorusme benim canimiz cikiyor da bi yere varamadik. Kelimelerle dans hanim bize firma buldu, teklifi iyilestirdi ama biz onu da elimizde tutamadik. Simdi kendisinden rica edelim de bir baska arkadasini devreye soksun, bizi bu konudan artik kurtarsin. "
Bunu duyunca elbet sevindim. One cikmak gibi zerrece dusuncem yokken, sadece kendi evim icin en iyisi olsun isterken boyle algilanmasi mutlu etti ama ote yandan icinde bulundugumuz durum cok vahim. Onca kosturmaya kimsenin elinde bir sey olmamasi. Yasadigimiz haksizligi durduramadan, evleri terk etme suremizi hesapliyor olmak... Yazarken bile icim aciyor.
Bir kotu bir siteyi mahfetti dostlar. Gece yapilan toplantilar. Bizler adina tek basina kararlar almalar. Kurulan komisyonlari dahi ise karistirmadan ortaligi alabora etmeler derken kalp kirizi geciren mi istersiniz, seker hastaligi artis gosterdigi icin insuline baslayanlar mi daha neler neler.
Dilimizde dualar ile pozitifte kalmaya calisarak gunluk hayatimizi yasamaya calisiyoruz. Aklimizi koru Allahim. Iyilerle karsilastir, kotuluklerden uzak tut. Bizi aydinliga en kolay yoldan vardir.
